Oto hiszpańskie liczebniki od zera do dziewięciu:
| 0 | cero | 10 | diez |
| 1 | uno / un, una | 11 | once |
| 2 | dos | 12 | doce |
| 3 | tres | 13 | trece |
| 4 | cuatro | 14 | catorce |
| 5 | cinco | 15 | quince |
| 6 | seis | 16 | dieciséis |
| 7 | siete | 17 | diecisiete |
| 8 | ocho | 18 | dieciocho |
| 9 | nueve | 19 | diecinueve |
Liczebniki od 0 do 15 trzeba po prostu zapamiętać. Jeśli ktoś zna piosenkę Pretty Fly zespołu The Offspring, to… potrafi już liczyć do sześciu!
Pamiętacie ten charakterystyczny, niski głos:
uno, dos, tres, cuatro, cinco, cinco seis… 🎵
Liczby 16–19 to zlepki:
Czyli dosłownie: dziesięć i sześć, dziesięć i siedem itd. Zwróć uwagę na modyfikacje ortograficzne: z→c oraz y→i.
Jedynka w hiszpańskim uzgadnia się z rzeczownikiem, do którego się odnosi.
uno / un → rodzaj męski
una → rodzaj żeński
Przykłady:
¿Cuántos años tienes? (Ile masz lat?)
Treinta y uno. (31)
el año = rodzaj męski → uno
¿Tienes dos hijas? (Masz dwie córki?)
No, solo una. (Nie, tylko jedną)
hija = rodzaj żeński → una
Skracanie uno
Jeśli po uno fizycznie stoi męski rzeczownik, traci ono swoje „o”. Nie różni się wtedy od męskiego rodzajnika nieokreślonego:
✔ Tengo solo un gato
❌ Tengo solo uno gato
| 20 | veinte |
| 21 | veintiuno / veintiún, veintiuna |
| 22 | veintidós |
| 23 | veintitrés |
| 24 | veinticuatro |
| 25 | veinticinco |
| 26 | veintiséis |
| 27 | veintisiete |
| 28 | veintiocho |
| 29 | veintinueve |
Jeśli mamy dwadzieścia i ani jeden więcej, używamy formy veinte.
Od 21 do 29: veinte przechodzi w veinti i potem dopisujemy jedność w jednym słowie.
veintiuno, veintidós, veintitrés itd.
📌 Liczby od 0 do 29 oraz wszystkie pełne dziesiątki piszemy w jednym słowie. Zwróć też uwagę na akcenty!
| 30 | treinta |
| 40 | cuarenta |
| 50 | cincuenta |
| 60 | sesenta |
| 70 | setenta |
| 80 | ochenta |
| 90 | noventa |
Od 31 aż do 99 będziemy działać wg zasady dziesiątka + spójnik “y” + jedność
| Liczba | Męski | Żeński |
|---|---|---|
| 100 | cien | — |
| 200 | doscientos | doscientos |
| 300 | trescientos | trescientas |
| 400 | cuatrocientos | cuatrocientas |
| 500 | quinientos | quinientas |
| 600 | seiscientos | seiscientas |
| 700 | setecientos | setecientas |
| 800 | ochocientos | ochocientas |
| 900 | novecientos | novecientas |
Gdy mamy dokładnie sto i ani jednego więcej, używamy formy cien. Jeśli natomiast mamy 101 (np. dalmatyńczyków), 135, 150 itd. słowo cien przechodzi w ciento a pozostałe elementy liczby dopisujemy już w osobnych słowach:
Przykłady:
Setki odmieniają się przez rodzaj:
Ciekawostka:
kiedyś w Hiszpanii walutą była żeńska peseta, więc formy żeńskie słyszało się bardzo często. Od 2002 obowiązuje męskie euro.
Mil jest nieodmienne: nie ma ani liczby mnogiej, ani rodzaju.
Jeśli milion występuje z rzeczownikiem, dodajemy „de”
(i dotyczy to tylko milionów, nie tysięcy!)
✔ Un millón de dólares
❌ Un millón dólares
❌ Un millón doscientos dedólares
Liczebników zwykłych (cardinales) używamy m.in. do określania:
W języku hiszpańskim nie używa się liczebników porządkowych przy godzinach.
Mówimy dosłownie: Es la una (jest jedna) lub Son las dos / tres / cuatro… (Są dwie, trzy, cztery..) To duża różnica w porównaniu z polskim.
To jedne z najbardziej problematycznych liczebników, więc zapamiętaj schemat:
Bez liczb ani rusz! Teraz możesz zobaczyć jak wykorzystać liczby w praktyce do podawania godzin i dat. Mogą sprawić trochę problemów, przyznaję. Część liczebników trzeba po prostu zapamiętać, ale później zaczynamy działać już znacznie bardziej systemowo. Pamiętaj: nie wszystko naraz. Ten wpis został skonstruowany tak, abyś mógł uczyć się liczebników partiami, krok po kroku, bez przeciążenia.
W języku hiszpańskim łączymy setki z dalszą częścią liczby. Warto pamiętać, że jeśli liczba jest większa niż 100, słowo cien zmienia się na ciento.
Przykłady: 101 – ciento uno, 215 – doscientos quince, 999 – novecientos noventa y nueve. Spójnik „y” używa się tylko między dziesiątkami a jednościami (np. noventa y nueve), a nie między setkami a resztą liczby.
W języku hiszpańskim uno zmienia się w un lub una, gdy występuje bezpośrednio przed rzeczownikiem. Forma zależy od rodzaju rzeczownika: un używa się przed rzeczownikami rodzaju męskiego, a una przed żeńskimi, np. un libro i una casa. Ta zasada dotyczy również liczebników zakończonych na -uno, takich jak veintiuno. Dlatego powiemy np. veintiún libros lub veintiuna casas. Jeśli liczba występuje samodzielnie, bez rzeczownika, pozostaje w formie uno, np. veintiuno.
Do najczęstszych błędów należy używanie „cien” zamiast „ciento” w liczbach powyżej 100, wstawianie „y” między setki a dalszą część liczby oraz niezmienianie „uno” na „un” lub „una” przed rzeczownikiem (np. veintiún libros). Problemy pojawiają się też przy zapisie liczb 16–29, które w hiszpańskim pisze się jako jedno słowo, np. veintidós. Najłatwiej uniknąć tych błędów, zapamiętując podstawowe zasady budowy liczebników.