W języku hiszpańskim będziemy mieć nie jeden, nie dwa, a trzy czasowniki być, a każdy z nich będzie miał swoje specyficzne zastosowania. Kontrastem między ser, estar i hay zajmiemy się w swoim czasie, a dziś bierzemy na tapet ser.
Jest on czasownikiem nieregularnym, którego odmianę w czasie teraźniejszym musimy potraktować pamięciowo. Zerknij na tabelę poniżej:
| hiszpański | polski |
|---|---|
| soy | jestem |
| eres | jesteś |
| es | jest |
| somos | jesteśmy |
| sois | jesteście |
| son | są |
Dodatkowo warto zapoznać się z formami czasownika ser w czasie przeszłym (Pretérito Indefinido) i przyszłym (Futuro Imperfecto):
| czas przeszły | czas przyszły |
|---|---|
| fui – byłem/am | seré – będę |
| fuiste – byłeś/aś | serás – będziesz |
| fue – był/a | será – będzie |
| fuimos – byliśmy/łyśmy | seremos – będziemy |
| fuisteis – byliście/łyście | seréis – będziecie |
| fueron – byli/ły | serán – będą |
Podstawową funkcją ser jest opisywanie stałych charakterystyk, które zasadniczo nie zmieniają się bez naszej ingerencji, lub zmieniają się wolno i w niewielkim stopniu. Przyjrzyjmy się jego głównym zastosowaniom.

Oprócz wcześniej omówionych funkcji, czasownik ser ma także kilka innych bardzo praktycznych zastosowań w codziennej komunikacji.
Jak widać, czasownik ser ma wiele zastosowań. To jeden z najważniejszych czasowników w języku hiszpańskim, dlatego warto dobrze poznać wszystkie jego funkcje i regularnie utrwalać je w praktyce.
Niestety nie, ser to jeden z najbardziej nieregularnych czasowników w języku hiszpańskim. Jego formy, takie jak soy, eres czy es, całkowicie różnią się od bezokolicznika, dlatego warto nauczyć się ich na pamięć już na samym początku nauki.
Czasownika ser używamy do opisywania stałych cech, takich jak pochodzenie, zawód, wygląd czy osobowość. Z kolei estar służy do określania stanów przejściowych, emocji oraz lokalizacji przedmiotów i osób.
Hiszpański rozróżnia trzy czasowniki "być" aby precyzyjniej opisywać naturę rzeczy. Czasownika ser używamy do cech stałych i tożsamości, jak narodowość czy zawód, podczas gdy estar służy do określania zmiennych stanów, emocji oraz lokalizacji. Trzecia forma, czyli hay (od czasownika haber), sygnalizuje po prostu istnienie czegoś w danej przestrzeni, pełniąc funkcję podobną do angielskiego „there is”. W praktyce wybór między nimi zmienia sens zdania, bo powiedzenie o kimś es aburrido oznacza, że ta osoba jest nudna z charakteru, a está aburrido sugeruje jedynie, że w tej chwili się nudzi.